Friday, December 19, 2008


காலை கடிகாரம் அடிக்கும் முன்பே
தூங்கியும் தூங்காத நினைவு!
படுக்கையில் கிடக்கும் நேரம்
வெறுமையின் விரல்களின் கிடுக்கிபிடி...
மூச்சு விடவே சிரமத்துடன் தொடங்கும்
என்னுடைய இன்று...

நேற்றுக்கும் என்றைக்கும்
பெரிய மாற்றம் ஒன்றும் இல்லை...
என் இன்றைக்கும் நாளைக்கும்
ஒரு வித்யாசம் இல்லை...
இயந்தரமாய் மாறிய கால்கள்
நேராக கூட்டி செல்லும் தயாராக...

உடை மாறி கடவுள் முன்
கண்மூடி நிற்கும் நேரம்
என்னை அறியாமல் இமை நனைக்கும் கண்ணீர்...
என்ன வேண்டி என் பிரார்த்தனை?
அதுவே மறந்து போய் நான்...
மனது லயித்து செய்யும் செயல்கள்
மறந்து நாட்கள் பல பல!!!

நெஞ்சின் உள்ளே ஒரு பெரிய பூட்டு
இதயம் அதனுள் மறுத்து துருவேறி போய்!!!
மிதமிஞ்சி இயங்கும் மனித அலைகளின்
மத்தியில் பாலைவன தனிமை...
எதற்காக நடக்கிறேன்?
என்ன செய்கிறேன்?
என்ன தேடுகிறேன்?
என்ற கேள்விகளின் குமுறல்கள்
அடங்கி நான்...

இந்த தனிமையின் பதில்
எப்போது கிடைக்கும்
தாயின் மடியில் கண்மூடவும்
என் மகனின் தலைமுடி கோதி உச்சி முகரவும்
கொதியாய் கொதிக்கும் மனது...
நாட்களின் இரைச்சல்களில்
ஒவ்வொரு மணித்துளியும் அடித்து கொண்டு ஓட
என்றாவது கரை ஒதுங்குவேன்
என்ற சிறிய நப்பாசையில்
இன்னும் மிதந்து கொண்டு
என் நாட்கள்...

Wednesday, December 17, 2008


Lonely lonely me the earth,
My sun is lost somewhere afar
Sleepless nights and days of dark
Life grim as death and dull it seems.
Tell me lies and I will forget
Oh how sweet life sprung from we...
Lets make as if a dream it was;
To colour all the clouds with love.
Twinkling are the smiling stars
What do they know of hurting hearts.
A world with life of saddened forms
A misty tale of joy and love
Alas! There comes from west the wind
With news of an eclipse it seems,
Oh how stupid, so long I've been
To blindly miss the signs so clear.
The truth is in my blindspot still
That moon, she moves and thus reveal
Tis jealousy to hide my light
And leave me cold within the sould.
And now the truth too sweet to bare,
Its still around and never gone
My Sun!
My light!
Always do care...
For the love we share!

Friday, December 12, 2008

Stuck again!!!

I have been given a chance to come back to UK and try working again... I guess that is almost like a second chance for me. In fact last chance at this point of time. Happened like a miracle. But as usual the time is still up and running against me. I'm yet to get my registration and only when that comes through I can start work. So waiting... waiting... waiting.... I have been running from one part of the world to another to get a chance to come back to the same place which gave me an identification. So Here I'm currently jobless, currently penniless, currently low in morale, currently getting freezing up in the weather. How funny... with this global warming, the places are getting colder... I know the scientific reason... When your mind goes blank, You really don't go into reasons. When all the colours fade, black prevails... That is how I'm black..... inside and out...

So people who are looking forward for a Christmas and a new year are lucky. COZ i have spent my birthday alone and Diwali and Christmas and new year wouldn't make a difference. Anyone who wants to pep up my mood by saying, its just a passing phase... BACK OFF!!! I'm fuming inside... LOL... How i can cry and make a joke and laugh about my situation at the same time. Like Bernie Mac says "This is the only way I know to tackle my problems. Making a joke out of it and laughing it out"... More like our "Thunbam varungal naguga" in Tamil... Somehow can't bring to put it in practice.